ΤΕΤΑΡΤΗ 30.10.2013, 19.00
Ἡ Ἑταιρεία Κυπριακῶν Σπουδῶν σᾶς προσκαλεῖ τὴν Τετάρτη, 30 Ὀκτωβρίου 2013 καὶ ὥρα 19.00, σε διάλεξη τῆς ἱστορικοῦ Νάσας Παταπίου μὲ θέμα: «Νέα στοιχεῖα γιὰ τὴ Μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Τύρου» ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθεῖ στὴν Ἑταιρεία Κυπριακῶν Σπουδῶν (Μέγαρο Παλαιᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς, ἔναντι Παγκυπρίου Γυμνασίου). Θὰ ἀκολουθήσει δεξίωση (Διάρκεια ἐκδήλωσης 60 λεπτά).
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑΣ
Ἡ Νάσα Παταπίου, θυγατέρα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ -λογίου Παταπίου Χριστοδούλου, γεννήθηκε στὸ Ριζοκάρπασο. Εἶναι ποιήτρια καὶ ἐργάζεται στὸ Κέντρο Ἐπιστημονικῶν Ἐρευνῶν Κύπρου ὡς ἱστορικός – ἐρευνήτρια, μὲ πεδίο ἔρευνας τὴ Φραγκοκρατία καὶ κυρίως τοὺς χρόνους τῆς Ἑνετικῆς κυριαρχίας στὴν Κύπρο. Ἔχει ὑπηρετήσει στὴν Πρεσβεία τῆς Κύπρου, στὴν Ἀθήνα, ὡς Μορφωτικὴ Ἀκόλουθος καὶ Διευθύντρια στὸ Σπίτι τῆς Κύπρου. Ὡς ποιήτρια ἔχει βραβευθεῖ μὲ πρῶτο Κρατικὸ βραβεῖο ποίησης ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Πολιτισμοῦ καὶ ὡς ἱστορικὸς ἔχει τιμηθεῖ μὲ Βραβεῖο τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν. Οἱ ἔρευνές της τὰ τελευταῖα χρόνια, στὰ Κρατικὰ Ἀρχεῖα τῆς Βενετίας, ἔφεραν στὸ φῶς ἄγνωστα ἕως σήμερα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐμπλούτισαν καὶ συνεχίζουν νὰ ἐμπλουτίζουν τὴν ἱστορία τῆς Μεγαλονήσου, κατὰ τὸν 16ο αἰῶνα.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΑΛΕΞΕΩΣ
Ἡ μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Τύρου, σύμφωνα μὲ ὅσα ἀναφέρει τὸ Χρονικὸν Φραγκίσκου Amadi, εἶχε ἱδρυθεῖ στὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸν βασιλιὰ τῆς ἴδιας πόλης, Βαλδουΐνο. Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς ἱερῆς πόλης καὶ γιὰ κάποιο διάστημα ἡ ἐν λόγῳ μονὴ λειτούργησε στὴν Τύρο, καί, τέλος, στὴ Λευκωσία, ἀλλὰ πότε ἀκριβῶς δὲν μᾶς εἶναι γνωστό. Φαίνεται ὅμως ὅτι ὑφίστατο ἤδη ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 13ου ἢ ἀρχὲς τοῦ 14ου αἰώνα. Ἡ μονή, ὅπως ἀναφέρεται στὸ ἴδιο χρονικό, ἦταν γνωστὴ ὡς Nostra Donna Mazore τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ στὴν Κύπρο ὡς Παναγία τῆς Τύρου ( Nostra Donna de Sur). Οἱ πηγὲς μαρτυροῦν ὅτι ἡ μονὴ γειτνίαζε μὲ τὸ μέγαρο τοῦ αὐθέντη τῆς Τύρου καὶ τὸ ἀνάκτορο τῶν Λουζινιάν. Κατὰ τὴ βενετοκρατία, ἤδη τὸ ἔτος 1507, ἡ γυναικεία αὐτὴ μονὴ ἀναφέρεται ὡς ἐρειπωμένη καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὴ βενετικὴ Γερουσία νὰ ἐπανιδρυθεῖ. Τὸ 1544, ἡ μονὴ ἐπισκευαζόταν καὶ εἶχε ζητηθεῖ ἀπὸ τὶς βενετικὲς ἀρχές, ὅπως στελεχωθεῖ μὲ μοναχὲς τῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Ἰουδαϊκῆς (Βενετία). Ἀργότερα, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1549, ἡ βενετικὴ διοίκηση τῆς Κύπρου ζητοῦσε, ὅπως ἐπικυρωθεῖ ἀπὸ τὶςβενετικὲς ἀρχὲς ἡ προσάρτηση τῆς μονῆς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου στὴν «νέα μονή», ὅπως ἀναφέρεται σὲ ἔγγραφο, τῆς Παναγίας τῆς Τύρου. Οἱ πηγὲς καὶ κυρίως τὸ ἀρχειακὸ ὑλικὸ ἐπὶ βενετοκρατίας, μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ταυτίσουμε τὴν ὑφιστάμενη καὶ γνωστὴ ὡς “ἀρμένικη ἐκκλησία”, στὴν κατεχόμενη Λευκωσία, μὲ τὴ λατινικὴ γυναικεία μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Τύρου. Με την στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
Δείτε την πρόσκληση εδώ
